De ziekte van Lyme wordt veroorzaakt door een bacterie genaamd Borrelia burgdorferi. Wanneer een teek is besmet met deze bacterie, kan bij het bloedzuigen deze bacterie overgebracht worden in onze bloedbaan.

De ziekte van Lyme is voor het eerst ontdekt in het plaatsje Lyme in de Amerikaanse staat Connecticut. In 1975 brak daar een epidemie van gewrichtsaandoeningen uit. Intensief onderzoek wees uit dat teken hiervan de boosdoeners waren.

In Nederland zijn circa 20% van de teken besmet. Bij het vinden van een teek op uw lichaam hoeft u zich daarom niet direct ongerust te maken. Daarbij zorgt het verwijderen van de teek binnen 24 uur ervoor, dat de kans op besmetting praktisch nihil is. Houd wel de symptomen in de gaten die op de ziekte van Lyme kunnen duiden. Noteer bij een tekenbeet altijd de datum in uw agenda, zodat u dit eventueel kunt overleggen aan een behandelend arts.

De ziekte is niet besmettelijk. Mensen kunnen elkaar niet besmetten en kunnen ook niet besmet raken bij het verwijderen van teken bij andere mensen of bij dieren.

Symptomen
De ziekte van Lyme kan aandoeningen van gewrichten, huid, zenuwstelsel en het hart veroorzaken. De ziekte kent drie opeenvolgende stadia, die men niet noodzakelijk allemaal moet doorlopen. Gelukkig is de ziekte in alle stadia goed te behandelen.

Eerste stadium:
Binnen drie weken ontstaat op de plek van de beet een rode, ringvormige plek die geleidelijk groter wordt. Het centrum van de plek verbleekt. Deze huiduitslag kan samengaan met griepachtige verschijnselen zoals koorts, hoofdpijn, spierpijn en gezwollen lymfeklieren.

Tweede stadium:
In het tweede stadium, enkele weken tot maanden na de beet, wordt de bacterie via de bloedbaan in het lichaam verspreid. De ziekteverschijnselen ontstaan voornamelijk in het zenuwstelsel, de gewrichten en in mindere mate het hart. Dit kan pijn in armen of benen, hoofdpijn, vermoeidheid, dubbel zien en aangezichtsverlamming veroorzaken. Omdat veel patiënten de tekenbeet nooit hebben opgemerkt, kan het voorkomen dat een arts de oorzaak van de klachten niet met de ziekte van Lyme in verband brengt.

Derde stadium:
Bij een ziekteduur van meer dan een jaar spreekt men van het derde stadium. De bovengenoemde ziekteverschijnselen verergeren en worden chronisch. De huid kan op diverse plaatsen op het lichaam rood tot paars kleuren en wordt papierdun.

In Europa kenmerken de symptomen van de ziekte van Lyme zich vooral door huidaandoeningen en in iets mindere mate aandoeningen aan het zenuwstelsel. In theorie zou het niet behandelen van deze ziekte uiteindelijk tot de dood kunnen leiden.

Behandeling
Er bestaat geen vaccin om de ziekte van Lyme te voorkomen. Gelukkig kan de ziekte in elk stadium goed worden behandeld en in bijna alle gevallen worden genezen. Het is wel belangrijk dat u zich zo snel mogelijk laat behandelen, om de kans op succes en het wegblijven van restverschijnselen zo groot mogelijk te maken.

De ziekte van Lyme wordt behandeld met antibiotica. Welk antibioticum wordt gebruikt en hoe het wordt toegediend, hangt af van de ziekteverschijnselen. Na een besmetting met de ziekte van Lyme heeft uw lichaam antistoffen opgebouwd. Dit is echter onvoldoende om een volgende besmetting tegen te gaan. Met andere woorden, u bent niet immuun!